Rozważania niedzielne

Szczegóły

Kategoria: Rozważania niedzielne

Zesłanie Ducha Świętego dokonuje się dorocznie w liturgii Kościoła i dotyczy nas wszystkich, którzy to misterium celebrujemy. Zesłanie Ducha Świętego ma również swoje szczególne miejsce w życiu człowieka przyjmującego chrzest, w życiu chrześcijanina przystępującego do sakramentu bierzmowania czy do sakramentu święceń. To są wydarzenia uroczyste, w których możemy być pewni łaski Bożej potwierdzonej autorytetem Kościoła.

Duch Święty nie ogranicza się jednak w swoim działaniu do tych wyjątkowych, nielicznych momentów. On jest obecny w życiu chrześcijanina na co dzień: przypomina Bożą naukę, uczy wierności, utwierdza w dobrych decyzjach, oświeca dobrym rozeznaniem, wspiera swoją mocą, modli się w nas i za nas, gdy sami nie umiemy się modlić. Faktycznie w naszym chrześcijańskim życiu nie ma ani jednego oddechu, który by nie był dowodem Jego działania. Dlatego oprócz godnego uczestniczenia we wszystkich tych uroczystych Zesłaniach Ducha Świętego warto uczyć się otwartości i współdziałania z Duchem Świętym w codzienności, we wszystkich sprawach i wydarzeniach, w naszej pracy, w rodzinie, wśród przyjaciół. Warto otwierać się na relację z Osobą Ducha Świętego i w tej relacji wzrastać.

Szczegóły

Kategoria: Rozważania niedzielne

Jezus odpowiada: „Ja jestem drogą”. To znaczy, że nie daje nam jedynie wskazówek, ale sam staje się „drogą, prawdą i życiem” – naszym przewodnikiem i celem. Bez Niego – jak bez działającej nawigacji – możemy utknąć w „korkach” grzechu, pojechać w niewłaściwym kierunku lub zabłądzić w życiowych dylematach. „Wierzyć” oznacza w tym kontekście nie tylko uznać, że Jezus istnieje, ale zaufać Mu i iść za Nim, nawet jeśli droga wydaje się trudna lub prowadzi przez krzyż. Ta droga prowadzi do celu.

Na tej drodze mamy także znaki, które pomagają nam iść bezpiecznie – są nimi przykazania Boże, Dekalog, który chroni nas przed zagubieniem i prowadzi do ostatecznego celu, jakim jest niebo. Jest to droga często trudna i wymagająca, ale jej kres przynosi prawdziwe spełnienie.

Szczegóły

Kategoria: Rozważania niedzielne

Z miłości i wdzięczności ku Tobie obieram Ciebie za Królową i Panią serca mojego, za Matkę moją najmilszą. Całe życie będę wysławiać Twoje miłosierdzie, a w wieczności, całe wieki dziękować będę Tobie, o łaskawa, o litościwa, o słodka Panno Maryjo! Amen

Królowo Proroków,  Królowo Apostołów, Królowo Męczenników…

Módl się za nami!

Szczegóły

Kategoria: Rozważania niedzielne

Jezus jest nie tylko bramą, ale także Pasterzem. W Ewangelii słyszymy słowa Jezusa : „Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry Pasterz daje życie za owce”. On nas prowadzi i karmi własnym Ciałem oraz Krwią. Pan Jezus nazywa siebie Dobrym Pasterzem, by ostrzec przed złymi pasterzami, najemnikami.  Jezus jest Dobrym Pasterzem, ponieważ oddaje życie za swoje owce. Na tym polega różnica pomiędzy dobrym a złym pasterzem, dobry stara się o dobro swoich owiec, a zły o swój własny interes. Każdy z nas ma w różnym stopniu udział w misji pasterskiej Chrystusa: przełożony dla podwładnych, ojciec w rodzinnie. Oprócz tak szeroko rozumianej funkcji pasterskiej, do której każdy jest powołany, Chrystus powołuje niektórych ludzi do szczególnej funkcji pasterskiej – do kapłaństwa.  Udziela im swojej łaski i władzy, aby w sposób urzędowy i to z ramienia Kościoła, który On założył na ziemi, przewodniczyli wspólnotom ludzkim prowadząc je do Ojca. Na Błoniach Krakowskich błogosławiony Jan Paweł II powiedział: „Dlatego też, gdy słyszymy dziś Chrystusową przypowieść o dobrym pasterzu, zdajemy sobie sprawę, że te słowa stanowią jakąś miarę, którą należy przykładać do dziejów Kościoła. Chrystus jest Królem pasterzy, a w ciągu dziejów różni pasterze powoływani przez Niego urzeczywistniają Jego Królestwo”.