Rozważania niedzielne

Szczegóły

Kategoria: Rozważania niedzielne

Jezus mówi, że trudno jest wejść do nieba. Jednak wlewa nadzieję w serca swoich wyznawców, mówiąc, że każdy może być zbawiony. Każdy może wejść. Pytanie brzmi: jak?

Czy chrzest wystarczy? Chrystus powiedział: Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie. Wskazał drogę, dał przykazanie miłości Boga i bliźniego i prosił, aby go przestrzegać. Swoim przykładem pokazał, że nie wystarczy nazywać się chrześcijaninem. Należy całym życiem pełnić wolę Boga, służyć Bogu, naśladować Jezusa w miłości do Boga i człowieka. My jednak często o tym zapominamy. Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili (Mt 25, 40).

Prawdziwi uczniowie Jezusa pełnią uczynki sprawiedliwości, czyli uczynki płynące z wiary. Do takich uczynków należy głoszenie Ewangelii całemu światu. Bóg chce zbawienia wszystkich. Mówi o tym pierwsze czytanie: Z wszelkich narodów przyprowadzą jako dar dla Pana wszystkich waszych braci […] na moją świętą górę w Jeruzalem.

Szczegóły

Kategoria: Rozważania niedzielne

Matką wszystkich wierzących jest Kościół. Św. Cyprian powiedział: „Nie może mieć Boga za Ojca, kto nie ma Kościoła za Matkę”. Wierzymy w to, co jest objawione w Bożym słowie, spisanym i przekazanym, a co Kościół podaje nam do wierzenia jako objawione przez Boga. Nasz wiara wzrasta natomiast, gdy dzień po dniu się modlimy. Modlę się, ponieważ wierzę, wierzę, ponieważ się modlę. Wierzę, więc rozwijam swoją wiarę przez kontakt ze słowem Bożym. Wierzę, więc się spowiadam. To się odnosi do Komunii św. i do każdego czynu. Warto zwrócić uwagę na to, że wiara, jeśli jest coraz głębsza, wyraża się w trosce o wiarę innych. Wierzę, dlatego chcę, by inni też wierzyli.

Szczegóły

Kategoria: Rozważania niedzielne

Po przyjęciu habitu dominikańskiego, Święty Jacek rozpoczął swoją misję kaznodziejską, która stała się celem jego życia. Jego głęboka wiara, niezłomność i oddanie sprawie Bożej przekładały się na niezwykłą skuteczność jego nauczania. Jacek zyskał reputację męża pobożnego i pełnego oddania, a jego kazania przyciągały tłumy wiernych, szukających duchowego przewodnictwa.

W 1217 roku, po powrocie do Polski, Święty Jacek zaczął tworzyć struktury zakonu dominikańskiego na ziemiach polskich. Jego działalność okazała się niezwykle owocna – założył m.in. klasztory w Krakowie, Sandomierzu i Wrocławiu. Przez całe życie, Jacek Odrowąż pozostał wierny swojej misji, kładąc nacisk na głoszenie Ewangelii i pomoc potrzebującym, co w pełni odzwierciedlało ideały zakonu dominikańskiego.

Charakter i osobowość świętego Jacka zasługują na szczególną uwagę. Jego cechy, takie jak niezłomność, oddanie i głęboka pobożność, czynią z niego postać niezwykle inspirującą. Jacek Odrowąż był znany z niezłomnej wiary i determinacji, które wykorzystywał na drodze do spełnienia swojego powołania.

Osobowość świętego Jacka kształtowała się pod wpływem silnych wartości religijnych. Jego pokora, skromność i empatia były widoczne w każdym aspekcie jego życia i działalności. Jego postawa, oparta na głębokim szacunku do innych i nieustającym dążeniu do pomocy potrzebującym, stała się inspiracją dla wielu pokoleń wiernych.

Szczegóły

Kategoria: Rozważania niedzielne

Jezus zachęca nas do modlitwy, do ciągłego pukania do drzwi Boga. My nie mamy nic, co moglibyśmy dać innym. Jeśli zatem chcemy dać im coś wartościowego, musimy udać się do Boga. W Ewamgelii Jezus podaje trzy zabawne przykłady: "Który ojciec spośród was, jeśli syn prosi o rybę, da mu węża zamiast ryby? Albo jeśli prosi o jajko, da mu skorpiona?".. Oczywiście, że nie. Cóż, jeśli "Wy zatem, którzy jesteście źli", mówi Jezus, "Umiecie dawać dobre rzeczy swoim dzieciom, o ileż bardziej Ojciec z nieba da Ducha Świętego tym, którzy Go proszą?".

Duch Święty jest najlepszym darem ze wszystkich: jest samym Bogiem, żywym darem, Osobą-Darem. W Duchu Świętym są wszystkie dary, każdy dar. Przesłanie jest jasne: módlmy się za innych, bądźmy odważni, śmiali, pewni siebie, jak Abraham, który modlił się za Sodomę i Gomorę. Módlmy się o ocalenie naszego społeczeństwa, naszego kraju lub o nawrócenie innych krajów. Bóg chce, abyśmy prosili, abyśmy byli "irytujący", zaprasza nas, abyśmy Mu przeszkadzali. "Proście, a będzie wam dane, szukajcie, a znajdziecie, kołaczcie, a otworzą wam".. Musimy jednak ufać w Bożą dobroć. Jeśli więc my chcemy dawać dobre rzeczy innym, bez względu na to, jak bardzo jesteśmy grzeszni, to Bóg jest jeszcze bardziej chętny, by to czynić.