Konto parafialne: 
Bóg jest tam, gdzie ja jestem – uczy dzisiejsza Ewangelia. Mateusz pisze, że Jezus opuścił Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Udał się do „Galilei pogan”. Nikt Go o to nie pro sił. Mieszkańcy Galilei nie prosili, aby do nich przyszedł. Zrobił to sam, dobrowolnie. Simon Weil pisała, że „rzeczy najważniejszych nie trzeba szukać, ale trzeba ich oczekiwać”. Mieszkańcy „Galilei pogan” oczekiwali Jezusa. Z utęsknieniem czekali na Jego miłość, na słowa, które do nich skieruje, na cuda, które uwolnią ich z licznych słabości i pozwolą wstąpić na dobrą drogę. Ewangelia uczy, że jeśli nawet ignoruje się istnienie Boga, Bóg się tym nie przejmuje i nie przestaje działać. Odwiedza miejsca, których nie jesteśmy w stanie przewidzieć. Wchodzi w życie ludzi dotąd nam obcych. Herod szukał być może Jezusa w Nazarecie, gdy tym czasem On udał się za Jordan. Oto więc lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło. Herod planował Jezusa pojmać, tak jak pojmał Jana Chrzciciela, a tymczasem sprawił, że ci, którzy Boga nie znali, żyjąc w ciemności, ujrzeli Światło.
